Het vervolg...

Het is inmiddels al even geleden dat alle pupjes naar hun nieuwe eigenaren zijn vertrokken. Alle pupjes doen geweldig bij hun nieuwe eigenaren; alle pupjes hebben we inmiddels weer terug gezien. Ze doen het allemaal prima en blijken open, zeer stabiele hovawartjes te worden met de gewilde hoge buitdrift en de wil tot "werken". Ook nu weer ben ik erg blij dat we zulke leuke en goede bazen voor de pups hebben gevonden en dat de pupjes zich tot zeer stabiele en zelfverzekerde hovawarts lijken te ontwikkelen!

Brannagh is bij ons gebleven en vult hier de roedel aan nu Dyagho er niet meer is. Ze groeit als kool en is enorm ondernemend en slim. Zo wist ze met 11 weken de koelkast al open te maken, weet ze via de stoelen op tafel te klimmen als ze de kans krijgt en is er al het nodige serviesgoed gesneuveld omdat ook de keukenkasten door haar open gemaakt kunnen worden en er dan met soepkommen, dessertschaaltjes en ontbijtbordjes gesleept kan worden. Gezien de wat minder goede grip op het steenwerk en het feit dat er plavuizen op de vloer liggen sneuvelt er regelmatig het een of ander...

Gelukkig wordt de ondernemingszin en de intelligentie ook voor positievere doeleinden ingezet. Brannagh pakt nieuwe oefeningen extreem snel op en lijkt in alles plezier te hebben. Er wordt veel gespeeld met Cayleigh de borderterrier die zich gelaten door het huis laat slepen en met haar grote broer Nartan die erg voorzichtig en tolerant met haar is. De grote wijde wereld wordt met veel enthousiasme en zonder enige terughoudendheid ontdekt. Afgelopen zaterdag heeft Brannagh de dierentuin in Rhenen mogen ontdekken. Ook daar werd weer bevestigd hoe zelfverzekerd en onbevangen ze in het leven staat. Deels lopend en deels in de doggyride die we van Sam te leen hebben heeft ze alle dieren kunnen ruiken, horen en zien. Tijdens ons bezoek aan de dierentuin kwamen we Gom en Rianne tegen die met hun fotocamera in de aanslag op missie waren. Zij maakten een paar mooie foto's van mij en Brannagh en zonden ze ons per email. Hieronder een exemplaar; Gom en Rianne, nogmaals bedankt voor de foto's!

Brannagh januari 2012

Yeala...

Het is leuk om te merken dat veel mensen de weblog weten te vinden. Zo blijkt ook de familie waar Yeala, een pupje uit het eerste nestje van Gwynnaeth heen is gegaan de weblog te lezen. Ze stuurden me een berichtje met een paar erg mooie foto's van Yeala, het zonnestraaltje van het eerste nest... Het brengt mooie herinneringen boven en ja, we gaan dit voorjaar weer wandelen op Busloo en ik hoop dat ook Yeala en haar familie van de partij zullen zijn!

Yeala als pupje...	als jonge hond...	en na 2 jaar!

Wat worden ze toch snel groot! Ik ben benieuwd of de minicoopers net zo mooi uitgroeien als halfzus Yeala!

Scott (Elwynn)...

Scott, een pup uit het eerste nest van Gwynnaeth leeft bij Ingeborg en Reinoud. Sinds enige tijd heeft Scott een speelkameraadje in huis gekregen in de vorm van Loki een IJslands hondje. Volgens Ingeborg hebben ze veel pret samen. Ze stuurde me een paar mooie foto's van het stel. Scott is een mooie hovawart geworden!

 Scott en Loki

Minicoopers krijgen APK...

De minicoopers zijn vandaag aan een uitgebreide "APK-keuring" onderworpen. Een voor een hebben ze zich onbevangen op tafel uitgebreid door Aleid laten onderzoeken. Alle pupjes hebben zoals verwacht een prima "keuringsrapport" ontvangen. Naast de controle hebben ze nu allemaal hun eerste enting gehad waarbij de pupjes prima reageerden van ontspannen tot een kleine piepje of met een "brommend motortje".

Nu de pupjes geënt zijn kunnen we na een paar dagen de "wijde wereld" in... Zo zullen de pupjes samen vanuit een bench in de auto kennis gaan maken met straat-, trein- en andere geluiden; zullen we kleine uitstapjes gaan maken om de pupjes "autoproof" te maken (moet voor een minicooper toch een peuleschil zijn...?) en gaan we naar het puppyontdekkingsparcours bij Paws4fun in Zevenaar.  We zullen wat "neuswerk" gaan doen, de pupjes maken kennis met de bench (uiteraard worden ze hierin niet opgesloten!), en doen nog een aantal dingen die de pupjes zullen voorbereiden op hun vertrek uit het nest. Uiteraard worden alle akties aangepast aan het ontwikkelingstempo van de pupjes zodat ze niet overvraagd worden. De minicoopers genieten hiernaast ook van alle aandacht van het bezoek. Danny, Onno en Jorrit waren deze week favoriet! Sandra is enige tijd geleden ook op bezoek geweest wat resulteerde in een innig contact... Nu weet ik dat Sandra's auto wel eens kuren heeft; toch maar een minicooper dan?

Sandra en Begley; liefde op het eerste gezicht?

Gisteren zijn de pupjes omdat ze zelf aangaven dat ze de kamer verder wilden verkennen, een voor een voor het eerst buiten hun eigen zeer ruime behuizing geweest. Onbevangen en parmantig stapten ze op hun nog korte pootjes door de kamer heen, alsof ze nog nooit iets anders gedaan hadden. Papier werd uit de kast gehaald en aan snippers verscheurd, Nartan achterna gezeten (waarbij we natuurlijk direct voor Nartan in de bres zijn gesprongen...) en de hele ruimte geïnspecteerd. Dit belooft wat voor de nieuwe eigenaren... Hierna hebben alle pupjes even lekker op schoot gezeten. Bij het op schoot zitten wordt voor de pupjes ongemerkt geoefend met het aanraken van oortjes, teentjes en andere lichaamsdelen en het kijken in het bekje. Spelenderwijs wordt zo heel ontspannen en voorzichtig met de pupjes omgegaan.

Vanavond heb ik heerlijk een poos tussen de minicoopers gelegen. Hierbij wordt geknuffeld, gespeelt en met tandjes het een en ander (vanavond voornamelijk mijn haren; AUW) onderzocht. Het blijft genieten!

Guusje (Gentle) haalt glansrijk de MAG-Test

Vanmiddag onvingen we een enthousiast telefoontje van Mart en hoorden dat Guusje het erg goed gedaan heeft op de MAG-test. Guusje heeft op alle onderdelen van de test "zeker"gescoord, een betere score is dus niet mogelijk! Mart is erg trots op haar Guusje. Natuurlijk zijn wij dat ook, maar ook op Mart die haar Guusje na haar vertrek uit het nest verder gesocialiseerd en grootgebracht heeft. Mart, gefeliciteerd en alvast een dikke knuffel voor Guus! Zouden er in Noordlaren kleinkinderen van Gwynnaeth komen in de toekomst?

 Guusje en Mart

Meer foto's...

Als we de minicoopers met al hun capriolen door huis en tuin zien dabberen is het haast niet voor te stellen dat ze ruim vijf weken geleden als kleine wurpjes op de wereld zijn gekomen. Ze ontwikkelen zich in een razend tempo. Van lieve waggelaartjes worden het nu al hele pupjes die elkaar besluipen, prooi dragen en prooi schudden en onder hard gegrom ontdekken wat de normale omgangsvormen tussen honden onderling zijn. Vandaag hebben we voor het eert een zeil moeten spannen omdat er wat regendruppels vielen en de pupjes binnen niet te houden zijn. Sinds de eerste keer dat ze naar buiten zijn geweest willen ze niets anders meer. Ook als het regent is nu een behoorlijk deel van de tuin overdekt.

Inmiddels is er al veel visite geweest en Gwynnaeth houdt alles nog goed in de gaten, maar heeft wel door dat men niets kwaads in de zin heeft en laat haar kroost knuffelen. De buurkinderen Quincy en haar broertje Joury hebben voor het eerst pupjes gezien. Onno en Danny zijn met hun ouders op visite geweest en wisten al heel goed hoe je rustig moet aaien om de pup op schoot te kunnen houden. Mart en Tilly zijn volledig door Nartan ingepalmd en we hopen dan ook maar dat de minicoopers op hem gaan lijken. Martika heeft na haar bezoek haar man erg nieuwsgierig gemaakt en komt snel weer een keer kijken. Marga, Hans en Jorrit hebben de primeur gehad. Zij hebben voor het eerst een pupje op schoot mogen houden van Gwynnaeth. Ook Mart is op bezoek geweest; ik ben benieuwd of ze de minicoopers ook op Cooper vond lijken. In ieder geval lijkt "Bob" haar wel heel aardig te vinden.

Mart & Badger (Bob)	Uiting van liefde of pakwerk in de dop?

Hieronder nog een aantal foto's van deze week...

  Begley

 Spelen wordt steeds leuker!

Onder tafel...

 Samen onder tafel is leuk!

De regenton...

Even voorstellen...

Gisteren en eergisteren hebben we weer de nodige foto's gemaakt. Hieronder stellen de pupjes zich wat formeler voor:

 Badger

 Begley

 Breandán

 Rose

 Geeltje

We hebben nog veel meer foto's in het verschiet. Omdat het nogal wat tijd in beslag neemt om deze te plaatsen komen de andere foto's een volgende keer. Ondertussen genieten we van alle pupjes. Ze groeien, bewegen zich steeds gecontroleerder, leren sociale omgangsvormen van elkaar waarbij zo af en toe aardig wat lawaai geproduceert wordt en de wereld en alle nieuwe speeltjes worden enthousiast ontdekt.

Jeroen en Kyara,

Alweer een berichtje en alweer niet over de pupjes. Jeroen verdient een plekje op deze site omdat hij het mede mogelijk gemaakt heeft dat het nestje er is. Hiernaast is Jeroen degene die ons de eerste dagen geweldig ondersteund heeft. De honden vinden het hier fantastisch. Nartan mag van Jeroen op de bank, soms samen met Kyara, het bordertje van Jeroen. Jeroen, bedankt voor alle goede zorg en je gastvrijheid!

 V.l.n.r. Jeroen, Kyara en Nartan op de bank...

Ed & Tara

Hoewel we jullie hier van het wel en wee van de pupjes op de hoogte houden, nu toch even een ander berichtje. Ed en Tara, een pup uit het eerste nest van Gwynnaeth trainen met veel plezier in de behendigheid, een discipline die Ed voorheen ook met zijn andere hovawartteefje Misty beoefende. Afgelopen weekeinde hebben ze hun eerste wedstrijd samen gelopen. Ed, wat ontzettend leuk dat jullie samen zoveel plezier hebben! Ed stuurde deze mooie foto en onderstaand verslagje mee.

Genieten van de pupjes...

De minicoopers zijn vandaag 4 weken oud geworden en doen het prima. Ze ontwikkelen zich in een razend tempo. In het begin vooral etend en slapend.

Slapen in de meest vreemde houdingen...	Heerlijk naast elkaar...	Slapen met je hoofd op een speeltje...
Dromen met de ogen half open...	Wakker worden van een heerlijk dutje...	Met de waterbak als hoofdkussen....
Slapen of poseren?	Samen met de "kat"...	Of slapen in de tummel als hemelbed...

Nu genieten we vooral van alle capriolen en aktie in en buiten de kist. Speeltjes werden al heel snel gedragen; er worden al voorzichtig trekspelletjes gedaan. In het begin wachelende gangetjes worden nu pogingen tot het trekken van kleine sprintjes waarbij zo af en toe het evenwicht en de balans nog wat te wensen overlaat. Nieuwe speeltjes worden direct en enthousiast onderzocht. Binnen de ruimte waar de pupjes lopen krijgen ze alle geluiden, geuren en indrukken van binnenshuis mee en worden voortdurend nieuwe prikkels aangeboden in de vorm van nieuwe speeltjes die ook geluiden maken. De rups maakt bij het aanraken van de voetjes dierengeluidjes en speelt melodietjes; de kat heeft een bewegingsmelder en miauwt. In een blikje zitten metalen voorwerpen wat een rammelend geluid maakt zodra de pupjes tegen het blikje aankomen en de kleine tunnel maakt een ritselend/knisperend geluid zodra ze er tegen aan komen of en doorheen gaan.

Het eerste speeltje...	Mel elkaar spelen is leuk!	Of wordt er om de prijs gevochten?
Soms doet mama mee...	rangordespelletjes...	Prooi dragen en schudden...
Hoe meer zielen...	Spelen waar het glad is...	Zou de kat mee willen spelen?
Er komt geluid uit...	De tunnel door is leuk...	Met z'n allen op de rups af...
Bijten in de schildpad..	je wordt er wel moe van...	de kat blijft leuk...

Hiernaast worden al verschillende ondergronden aangeboden. Zo ligt er een glad oppervlak en een oppervlak met ribbels en nopjes. De pupjes hebben het al gauw te warm op de vetbedden en slapen nu op het gedeelte in de werpkist waar een gladde maar stroeve rubberen mat ligt. Plasjes worden grotendeels buiten de kist gedaan en grote boodschappen komen in de kist al helemaal niet meer voor. De pupjes wordt dan ook dag en nacht de mogelijkheid geboden om buiten de werpkist hun behoefte te doen. 

Eten is een groot feest. De melk is inmiddels vervangen door vlees. De vleesmaaltijden worden gretig en snel naar binnen gewerkt en de geweekte brokjes beginnen ook al meer aftrek te vinden al maken ze er wel een grote puinhoop van...

 de minicoopers maken er een troep van...

Het voeden gaat dag en nacht door. Gwynnaeth is een geweldige moeder die 5 tot 10 keer per dag de malktap blijft aanbieden ('s nachts in ieder geval 2 keer). Sinds de minicoopers meer vlees eten ruimt Gwynnaeth de grote boodschapjes niet meer op. De kleine boodschapjes worden daarentegen wel opgeruimt en de puppen krijgen als Gwynnaeth de kans krijgt na het drinken van de melk nog steeds hun buikmassage. Gwynnaeth zelf krijgt goed te eten en wordt duidelijk verwent. Ik heb haar nog nooit in zo'n royale conditie gehad als nu. Tja, zolang ze zo blijft voeden blijft ze zelf ook goed gevoerd worden.

De eerste stapjes buiten het nest...	Samen wordt het minder spannend...

De eerste bezoekjes aan het nest vinden plaats. Bezoek wordt netjes en enthousiast begroet, vooral bekenden. Zodra echter richting nest gegaan wordt, is Gwynnaeth zeer beschermend zoals het een goede moeder betaamt. Als we het rustig aanpakken heeft Gwynnaeth dan door dat het allemaal oke is en kijkt gerustgesteld maar wel zeer geïnteresseerd toe als de pupjes door het bezoek bewondert worden. Op dit moment wordt het bezoek nog streng gedoseerd.

Kortom we genieten van de minicoopers!

Eindelijk dan nieuws over de pupjes!

Na een periode van zorg genieten we nu uitvoerig van een vijftal zich prima ontwikkelende en gezonde pupjes. Gwynnaeth heeft het voeden al geruime tijd weer volledig op zich genomen en onze kleintjes groeien werkelijk als kool. In vergelijking met het vorige nest doen ze het zelfs een stapje beter! De oortjes die eerst tegen de kopjes aangeplakt zaten staan al mooi en de oogjes zijn open. Het puppenvolkje loopt al met een behoorlijk snelheid door de werpkist en maakt het Gwynnaeth niet gemakkelijk om in de kist te komen en dan te gaan liggen. Gwynnaeth heeft hier een slimme oplossing voor bedacht. Ze gaat de kist in en verzamelt terwijl ze blijft staan het hele spul schreeuwend om melk om zich heen om vervolgens met een grote sprong snel naar de andere kant van de werpkist te gaan en snel te gaan liggen. Zodra ze ligt wordt er gretig gebruik gemaakt van de melktap. Pompende beweginkjes en trillende staartjes laten zien dat de pupjes zich inspannen om aan melk te komen. Binnen enkele minuten klinken dan klokkende geluidjes en zien we stijf staande staartjes waardoor we weten dat de melk "schiet". Inmiddels is het eerste wormenkuuurtje gegeven met als resultaat wat boze pupjes met door de wormenkuur rose kleurende bekjes. Langzaam is er nu ook verschil in gedrag bij de pupjes te zien. Zo heeft een van de pupjes al snel de bijnaam "de Bulldozer, ook wel Bob de Bouwer" gekregen. Als alle pupjes aan moeders tap liggen en we ineens alle kontjes een voor een omhoog zien schieten, dan is Bob de Bouwer bezig om een nieuwe tepel aan de onderkant van moeders buik te zoeken...

"Bob de Bouwer" als Bulldozer in aktie...

Lichtblauwtje heeft volgens ons de meest geweldige dromen. In zijn dromen wordt gebromd, geblaft en gehuilt als een klein wolfje. Ik ben benieuwd waarover deze dromen gaan...

Paarsje heeft een geheel eigen willetje en is niet bang om te laten weten dat hij het ergens niet mee eens is.

Beide dametjes doen het prima. Rose kan zich als een klein viswijfje gedragen, vooral op haar zoektocht naar melk, terwijl geeltje zich wat waardiger weet te gedragen.

Alle pupjes vinden het heerlijk om na het melk drinken even geknuffeld te worden en lopen in de kist achter mijn handen aan. Het liefst nestelen ze zich lekker tegen me aan om dan in slaap te vallen. Het wegen lukt alleen maar na een vermoeiende dronk aan moeders tepels als ze voorzichtig en half in slaap in het weegkratje worden gezet. Zodra ze wakker zijn proberen ze met man en macht het weegkratje uit te klimmen. Dat we al een groter maat kratje hebben ingezet maakt geen enkel verschil... Gwynnaeth doet het echt fantastisch. De eerste tien dagen heeft ook zij geen rust gehad en heeft veel drukte om haar heen moeten tolereren. Rust is voor haar nu heel belangrijk, temeer omdat een ontspannen moeder nu eenmaal meer melk produceert. Na het melk tappen worden alle puppen, voor een deel onder protest uitgebreid gepoetst waarbij de buikjes gemasseerd worden en de pupjes hun grote en kleine boodschapjes kwijt kunnen...

Gwynnaeth begint haar kroost nu ook meer te beschermen en goede bekenden die eerder dicht bij de kist mochten komen worden terecht geweerd. Dat ze gedurende de eerste periode vreemden bij haar kroost getolereerd heeft was goed, nu mag en kan ze de zorg alleen op zich nemen en haar kroost beschermen hoort hier gewoon bij. Zodra de pupjes wat ouder zijn zal dit gedrag minder worden en kan het bezoek beginnen. Tot slot van dit berichtje wil ik Jeroen, Ed, Aleid, Karin, Gerrie en alle andere lieve mensen die hulp en steun hebben aangeboden bedanken voor alles wat ze de afgelopen periode voor ons hebben betekend en gedaan. Ik zie jullie graag terug voor een leuk bezoek aan het nest!